Liability unlimited?

2 november 2005

Na de Fillet Fax Flits van september “Olie op het vuur” blijkt ook uit onderstaande uitspraak van de Hoge Raad dat de gehoudenheid van de werkgever om op te komen voor letselschade van zijn werknemer ruimer is dan menig werkgever beseft.

Een werknemer voerde als KLM-piloot een vlucht naar Abidjan (Ivoorkust) uit. Hij zou enige dagen later terugvliegen. Tijdens de wachttijd tussen beide vluchten raakte hij in Abidjan bij een verkeersongeval betrokken, toen hij met een taxi onderweg was van zijn hotel naar een restaurant. Bij het ongeval liep de piloot een dwarslaesie op waardoor hij volledig arbeidsongeschikt werd. Behalve een invaliditeitspensioen dat KLM de piloot bood ter hoogte van 65% van zijn laatstgenoten salaris, zou de piloot zijn schade voor eigen rekening moeten nemen omdat de mogelijkheden om zijn schade in Ivoorkust te verhalen zeer beperkt waren. De piloot stelde daarom KLM aansprakelijk voor zijn schade. Het gerechtshof te Amsterdam oordeelde dat het ongeval plaatsvond in de wachttijd die inherent was aan de werkzaamheden die de piloot voor KLM verrichtte en dat het ongeval zijn oorzaak vond in een bijzonder risico dat was opgeroepen door de aard van de bedrijfsactiviteiten van KLM, te weten de gevaren van het verkeer in een derdewereldland, waarbij het hof van belang achtte dat schade aldaar veroorzaakt door derden veelal niet kan worden verhaald of anderszins afdoende is gedekt. Het hof oordeelde daarom dat KLM op grond van haar verplichtingen uit hoofde van goed werkgeverschap gehouden was dergelijke bijzondere risico’s voor haar rekening te nemen, eventueel door het sluiten van een adequate verzekering. Minstgenomen had KLM effectief moeten waarschuwen voor deze bijzondere risico’s en de mogelijke gevolgen daarvan onder de mededeling dat die risico’s voor rekening van de betrokken medewerkers zouden blijven en onder aanbieding van een adequate verzekering. KLM had noch het een, noch het ander gedaan. KLM had in haar personeelsbladen weliswaar gewezen op de mogelijkheid een ongevallenverzekering af te sluiten, maar sprak ‘slechts’ over een dekking tegen risico’s van overlijden of blijvende invaliditeit, zonder in te gaan op de wenselijkheid of noodzaak van zo’n verzekering i.v.m. genoemde bijzondere risico’s. Het hof achtte dit onvoldoende. Voorts achtte het hof de verzekering gezien de maximaal te verzekeren bedragen – ƒ 100 tot ƒ 1.000.000 – niet adequaat. KLM moest daarom wegens schending van het goed werkgeverschap de schade aan de piloot vergoeden. De Hoge Raad liet de uitspraak in stand.

Onlangs heeft de kantonrechter te Delft in gelijke zin geoordeeld. Een verzorgingshulp was tijdens werktijd bij het fietsen van de ene patiënt naar de andere als gevolg van gladheid op de openbare weg van haar fiets gevallen waarbij zij letselschade opliep. Het betrof een eenzijdig ongeval terwijl de verzorgingshulp niet voor de schade was verzekerd. De kantonrechter hield de thuiszorginstelling aansprakelijk voor de schade omdat van haar als goed werkgeefster verlangd mocht worden dat zij de gevolgen van het ongeval voor haar rekening zou nemen, al dan niet door het tevoren afsluiten van een adequate verzekering.

Tip: Bied uw werknemers een adequate verzekering aan voor de risico’s waaraan zij tengevolge van of inherent aan de uitvoering van de werkzaamheden worden blootgesteld.