Ontslag op staande voet wegens niet melden chronische ziekte nietig.

3 december 2008

De werkneemster is op 1 november 2007 bij de werkgever in dienst getreden als administratief medewerkster voor 12 uur per week. Op 26 maart 2008 is zij op staande voet ontslagen nadat werkgever was gebleken dat werkneemster aan de ziekte van Crohn lijdt en zij in verband hiermee een gedeeltelijke WAO-uitkering geniet. Werkgever meent dat werkneemster dit tijdens de sollicitatie had behoren te melden omdat dit haar ongeschikt zou maken voor de vervulde functie. De werkneemster vordert nu in kort geding doorbetaling van loon en tewerkstelling. De kantonrechter Apeldoorn overweegt op 11 juni 2008:

“ Eiseres lijdt aan de ziekte van Crohn en ontvangt in verband daarmee een gedeeltelijke WAO-uitkering. Had zij dit bij sollicitatie moeten melden? Natuurlijk niet. Een spreekplicht als door werkgever bedoeld geldt slechts wanneer een ziekte de sollicitant ongeschikt maakt voor de functie waarnaar zij solliciteert en de sollicitant dit ook weet, althans had behoren te beseffen. Welnu: het lijden aan een ziekte maakt iemand nog niet ongeschikt om een functie uit te oefenen. Veelal lukt dat al dan niet met medicatie best. Het beste voorbeeld is door werkneemster zelf gegeven: eind december 2007 is zij ziek geworden, maar met medicijnen heeft zij haar klachten weten te onderdrukken. De ziekmelding in maart 2008 had te maken met griep.”

“Had werkneemster haar status van arbeidsgehandicapte bij sollicitatie moeten melden? Nee. Weliswaar is voor de werkgever van belang dat zij valt in de termen van de no-risk-polis van art. 29b Ziektewet, maar zulks kan eerst nadat de arbeidsovereenkomst twee maanden heeft geduurd door de werkgever aan de orde worden gesteld; in het kader van de privatisering van de Ziektewet is immers buiten twijfel gesteld dat gezondheidsrisico-selectie door werkgevers voorkomen diende te worden. Werkgever lijkt dat te miskennen.”

“ Uit het vorenstaande vloeit voort dat de loonvordering toegewezen behoort te worden. Voor toewijzing van de gevorderde tewerkstelling is evenwel geen plaats. Werkneemster heeft belang bij het voortbestaan van de arbeidsovereenkomst als zodanig en de daaraan inherente inkomsten, maar niet bij het daarvoor verrichten van arbeid; wanneer werkgever daar geen prijs op stelt, is dat haar zaak; op de risico’s van zo’n opstelling in het kader van een eventuele poortwachterstoets behoeft voorshands niet te worden ingegaan.”

Wij wensen u fijne feestdagen!