Kamerbeek Fillet advocaten arbeidsrecht ondernemingsrechtFoutje, bedankt!4 januari 2001 Door een typefout krijgt een sollicitant een contract aangeboden waarin abusievelijk een einddatum staat vermeld welke is gelegen anderhalf jaar na datum indiensttreding, in plaats van de beoogde zes maanden. De werknemer hapt toe. Na zes maanden is de arbeidsovereenkomst volgens de werkgever geëindigd, maar de werknemer eist, onder verwijzing naar het contract, nog een jaar loondoorbetaling. Wie krijgt er gelijk? Een vergissing is snel gemaakt. Een indeling in de verkeerde loonschaal, een contract met einddatum “augustus 2001” terwijl augustus 2000 is bedoeld: het zijn alle voorbeelden van kleine slordigheden, met – mogelijk – grote gevolgen. Een overeenkomst, zoals een arbeidsovereenkomst, komt tot stand door aanbod en aanvaarding. Indien de verklaring van een werkgever niet overeenkomstig diens wil is, bijvoorbeeld als hij een salaris wil aanbieden van ƒ 7.000,00 maar in het aangeboden contract per ongeluk een bedrag ad ƒ 9.000,00 vermeldt, dan wordt er geen wilsovereenstemming bereikt en kan de werknemer die het aanbod aanvaardde, geen rechten ontlenen aan de (niet bedoelde en dus niet overeengekomen) ƒ 2.000,00. Echter, als de werknemer er redelijkerwijs op mocht vertrouwen dat de werkgever inderdaad, zoals het door hem opgestelde contract vermeldde, een salaris wilde betalen van ƒ 9.000,00, dan kan de werkgever géén beroep doen op het feit dat dát eigenlijk niet zijn bedoeling was. De verklaring (het aanbod) van de werkgever is in dat geval dus bindend, ook al geeft die verklaring niet (correct) weer wat de werkgever beoogde te verklaren. In een recente zaak die diende bij de Kantonrechter te Haarlem had de werkgever aan een sollicitant een arbeidsovereenkomst aangeboden “voor een periode van zes maanden”. Verder werd vermeld dat de overeenkomst, aangegaan per 7 februari 2000, zou eindigen “op 6 augustus 2001”. Op 6 augustus 2000 stelde de werkgever zich op het standpunt dat de arbeidsrelatie was beëindigd, aangezien de zes maanden om waren. Met een beroep op het contract eiste de werknemer echter nog een jaar loondoorbetaling, en wel tot en met de in het contract vermelde einddatum van 6 augustus 2001. De Kantonrechter ging daar niet in mee. In de op schrift gestelde arbeidsovereenkomst staat letterlijk, zo oordeelde de rechter, dat deze is aangegaan voor een periode van zes maanden. Daaraan doet niet af dat vervolgens wordt vermeld dat de overeenkomst eindigt op 6 augustus 2001. Indien partijen de wens hadden om een dienstverband aan te gaan van achttien maanden dan had het voor de hand gelegen dat dit als zodanig in het contract zou worden vermeld. De werknemer heeft geen feiten en omstandigheden gesteld die tot de conclusie kunnen leiden dat die achttien maanden zijn overeengekomen. De Kantonrechter ging er daarom van uit dat de vermelding van het jaar 2001 als een kennelijke schrijffout moest worden aangemerkt, en hij wees de loonvordering van de werknemer af. Tip: Foutjes in contracten zijn zeker niet altijd fataal. Echter, als de werknemer weinig reden heeft om aan de juistheid van wat ergens staat, te twijfelen, dan kan het zijn dat de werkgever ‘hangt’. Redigeer uw contracten dus zorgvuldig en check niet alleen de kleine lettertjes, maar zeker ook de grote! |