Strafrechtelijke veroordeling werknemer = Ontslag?

4 februari 2004

Een werknemer (38) is sinds 1993 bij een werkgever te Eindhoven in dienst als medewerker expeditie. Op 12 juni 2003 heeft de werknemer de werkgever laten weten dat hij vanaf 18 augustus 2003 een gevangenisstraf van elf maanden moet uitzitten vanwege een zedenmisdrijf waarbij een minderjarige was betrokken. De werkgever heeft vervolgens met ingang van 18 augustus de salarisbetalingen stopgezet. Tevens heeft de werkgever de kantonrechter te Eindhoven om ontbinding van de arbeidsovereenkomst gevraagd, daartoe onder meer stellende dat, doordat de werknemer een (onvoorwaardelijke) straf uit moet zitten, hij niet in staat is zijn werk te doen, hetgeen als onwettig verzuim dient te worden aangemerkt.

De kantonrechter heeft bij beschikking van 24 november geoordeeld dat het feit dat de werknemer is veroordeeld tot een (onherroepelijke) vrijheidsstraf onvoldoende grond vormt om te komen tot een ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens dringende reden. Van belang daarbij is dat het delict waarvoor de werknemer is veroordeeld geen relatie heeft met zijn werkzaamheden. De duur van de detentie zou van belang kunnen zijn indien de bedrijfsvoering van de werkgever daardoor ernstige schade zou ondervinden. Een bedrijf met de omvang als die van de werkgever moet volgens de rechter geacht worden een dergelijk langdurig verzuim te kunnen opvangen. Voorts overweegt de rechter dat van disfunctioneren niet is gebleken en dat de werknemer de werkgever voldoende informeerde over de strafrechtelijke procedure. De stelling van de werkgever, tenslotte, dat de aard van het delict de terugkeer van de werknemer op de werkvloer in de weg staat, achtte de rechter onvoldoende onderbouwd.

Hoewel dit een opmerkelijke uitspraak lijkt, zijn de afwegingen van deze rechter in de arbeidsrechtelijke jurisprudentie terug te vinden. Het enkele feit, bijvoorbeeld, dat een werknemer (on)wettig afwezig is, levert op zichzelf nog onvoldoende grond voor het einde van de arbeidsovereenkomst op. Wel komt dit verzuim voor zijn risico en dus is de werkgever niet gehouden het bedongen loon door te betalen. Voorts kijkt de rechter uitdrukkelijk of het delict (uitsluitend) de particuliere sfeer van de werknemer betreft of in relatie tot het werk staat. In het laatste geval zal de werknemer niet snel gered worden. Ten slotte zal de rechter beoordelen of het delict gevolgen heeft voor het functioneren van de werknemer. Zo werd de arbeidsovereenkomst van een algemeen directeur van drie verzorgingstehuizen door de kantonrechter te Groenlo ontbonden omdat zijn positie als algemeen directeur onhoudbaar was geworden als gevolg van een tijdens de duur van de arbeidsovereenkomst uit-gesproken strafrechtelijke veroordeling wegens voordien herhaaldelijk gepleegde zedendelicten. Wel ontving deze directeur een vergoeding op basis van de helft van de Kantonrechterformule omdat hij in zijn werk altijd goed had gefunctioneerd, tussen de arbeidsverhouding en het delict geen relatie bestond en het ontslag voor hem ingrijpende gevolgen zou hebben.

Tip: De toepassing van het arbeidsrecht door de rechter blijft verrassend. Hier is deze keer geen Tip tegen opgewassen...