Ontbinding arbeidsovereenkomst wielrenner wegens uitblijven prestaties. Geen vergoeding.

6 februari 2008

Thorwald Veneberg is op 1 januari 2001 voor de duur van twee jaar in dienst getreden van Rabo Wielerploegen BV als beroepswielrenner. Op 29 juni 2002 is een nieuwe arbeidsovereenkomst gesloten voor twee jaar, op 8 oktober 2004 voor één jaar en tenslotte op 22 juni 2005 weer voor twee jaar. Het salaris bedraagt laatstelijk € 85.000,- per jaar inclusief vakantietoeslag en exclusief prestatiepremies.

Rabo heeft de kantonrechter te Utrecht verzocht de arbeidsovereenkomst tussen partijen (sinds 1 januari 2004 geldt, gelet op het bepaalde in artikel 7:668a BW, de arbeidsovereenkomst tussen partijen voor onbepaalde tijd) te ontbinden. Het door Rabo niet willen voortzetten van de arbeidsovereenkomst met Veneberg is gebaseerd op het feit dat hij de laatste jaren als beroepswielrenner geen aantoonbare (wedstrijd)prestaties heeft geleverd. Veneberg heeft ten verwere aangevoerd dat van disfunctioneren als door Rabo aangevoerd geen sprake is. Veneberg wijst er op dat Rabo het vermeende disfunctioneren niet heeft onderbouwd met gespreksverslagen, evaluatieformulieren of cijfermateriaal. Juist is dat Veneberg voortijdig uit wedstrijden is gestapt en regelmatig laag op de ranglijst is geëindigd. Veneberg een verwijt maken van deze feiten raakt kant noch wal nu Veneberg knecht was en in belangrijke mate heeft bijgedragen aan de successen van de kopmannen van Rabo-wielerploeg. Juist is eveneens dat Veneberg in 2006 en 2007 niet constant heeft deelgenomen aan belangrijke wielerwedstrijden. Rabo gaat met dit verwijt voorbij aan het feit dat Veneberg begin 2006 tijdens de zesde etappe van de Tireno-Adriatico een gebroken sleutelbeen en gebroken schaambeen heeft opgelopen. Het herstel heeft enige maanden geduurd waarna Veneberg medio 2006 vervolgens geveld werd door de ziekte van Pfeiffer. Veneberg wijst er op dat hij meer prestaties heeft geleverd dan enkele andere "knechten" van Rabo. Anders dan Rabo aanvoert is Veneberg ook niet te oud. Bovendien is bijna de helft van Rabo-wielerploeg ouder dan 30 jaar. Voor zover de kantonrechter tot het oordeel komt dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen wel dient te worden ontbonden, dan verzoekt Veneberg de kantonrechter om hem een vergoeding toe te kennen ter grootte van € 127.500,- (de kantonrechtersformule waarbij c=2).

De ontbinding wordt door de kantonrechter op 5 december 2007 toegewezen, nu in de professionele wielersport slechts geldt dat er gepresteerd moet worden. Of het disfunctioneren nu door een gebrek aan inzet komt en/of een gevolg is van een valpartij begin 2006 en een ziekte moet in deze procedure in het midden blijven. De (harde) realiteit van de topsport is dat Rabo vanwege dit presteren, wat de oorzaak daarvan ook moge zijn, Veneberg niet meer in haar wielerploeg wil hebben. Daarbij zijn partijen juist vanwege de onvoorspelbaarheid van de te behalen prestaties steeds een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd aangegaan. Er bestaat aanleiding aansluiting te zoeken bij de regels voor beroepsvoetballers. Voor die beroepsgroep is art. 7:668a BW uitgezonderd bij cao en kan dus onbeperkt een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd worden gesloten. De arbeidsovereenkomst wordt dan ook ontbonden zonder toekenning van een vergoeding.