Baanloos na bandeloosheid

14 september 2000

Mensen doen soms rare dingen en dat is binnen de werksfeer niet anders. Niet alleen wangedrag op maar ook buiten de werkvloer kan aanleiding zijn tot ontslag op staande voet of tot een verzoek aan de rechter om de arbeidsovereenkomst te ontbinden. Niet in alle gevallen is de rechter het met de afkeuring daarvan door de werkgever eens als die dan vervolgens van de werknemer afscheid wil nemen. Als er echter sprake is van duidelijke excessen van de werknemer, treft de werkgever de rechter aan zijn zijde.

Tijdens een personeelsweekend van een landelijk opererende bank keek een van de regio-directeuren iets te diep in het glaasje. De verhoging van de alcoholspiegel in het bloed van de directeur ging helaas gepaard met een verlaging van het peil van zijn gedrag. Enkele vrouwelijke personeelsleden werden door de directeur lastig gevallen en het slot van de avond bestond eruit dat hij zich in het bijzijn van zijn collega’s ontkleedde en zo een aantal rondjes fietste tussen de andere feestvierders.

‘De Bank’ legde de zaak voor aan de rechter en deze oordeelde dat, ondanks een dienstverband van bijna 30 jaar en een overigens onberispelijke staat van dienst, de arbeidsovereenkomst diende te worden ontbonden, met name omdat er geen vertrouwen meer was in de directeur en deze binnen de organisatie zijn status volledig was kwijtgeraakt. De rechter kende daarbij toch nog een vergoeding toe maar die was aanmerkelijk lager dan door de werknemer (subsidiair) was verzocht.

Een ander staaltje van vermaaksdrift vormt de volgende casus. Een kersverse werknemer realiseert in zijn eerste werkweek een flinke omzet en gaat dit vieren met de bedrijfscreditcard op zak. Kosten: ƒ 7.500,00. Hierop aangesproken schaart de werknemer deze uitgaven onder de noemer ‘drink, food and women’. Zijn werkgever geeft duidelijk aan dat de creditcard niet voor privé-uitgaven is bedoeld en dat het voorval zich niet mag herhalen. Als de werknemer de week daarop weer de bloemetjes buiten zet, voor opnieuw een slordige ƒ 7.500,00 ten laste van de companycard, ontslaat de werkgever hem op staande voet. Het zal niet echt verbazen dat dit ontslag in rechte stand hield.

Uit deze rechtspraak blijkt dat algemene normen van fatsoen ook in arbeidsverhoudingen gelden. De vèrgaande sanctie van ontslag op staande voet is slechts in zeer bijzondere gevallen geoorloofd. Er zijn echter grenzen! Deze waren in de besproken gevallen bereikt.

Uit deze rechtspraak blijkt dat algemene normen van fatsoen ook in arbeidsverhoudingen gelden. De vèrgaande sanctie van ontslag op staande voet is slechts in zeer bijzondere gevallen geoorloofd. Er zijn echter grenzen! Deze waren in de besproken gevallen bereikt.